می خواهم از تو بگویم

بی آن که در جستجوی قافیه باشم

و بی آن که حتی در جستجوی واژه ها باشم

می خواهم از تو بگویم

از تو که عاشقانه دوستت دارم و می دانم که دوستم داری

با ساده ترین کلمات

همراه با همین اشکی که دارد می غلتد و فرو می افتد

می خواهم بگویم دوستت دارم

امشب نه می خواهم برایت از آسمان خورشید بیاورم

نه می خواهم ستاره ها را برایت بچینم

و نه می خواهم به شهر آرزوها و رؤیاها بروم

فقط ساده و با صداقت

همراه با شاهدی صادق

از اعماق جانی سوخته

با چشمانی بارانی

می خواهم بگویم دوستت دارم

و می خواهم بگویم این نه سخنی است که تنها بر زبان آید

من تقدس عشقت را

بر کرامت وجودم نشانده ام

و اگر سراسر وجودم زبان باشد

یکسره خواهد گفت:

دوســــتـــت دارم

کاش پیش من بودی

کاش دستانت در دستانم بود

و لطافت هزار ابر سپید بهاری را

در دست داشتم

و در اوج خوش بختی پرواز می کردم

کاش می توانستم به چشمانت نگاه کنم

و با هر نگاه من

هزار هزار واژه ناگفته عشق را

به یک باره به سوی تو روان می کردم

و با هر نگاه تو

شادی در چشمان من می جوشید

کاش می توانستم صدای گرم تو را بشنوم

تا چون آبشاری از نغمه های روح انگیز

بر عمق جانم جاری گردد

و همه غم های فراق را بزداید

کاش پیش من بودی

من با گرمای عشق تو زنده ام

چه زیباست

که تو تنها نیاز من باشی

و چه عاشقانه است

که تو تنها آرزویم باشی

و چه رؤیایی است

این لحظه های ناب عاشقی

و من همه زیبایی عاشقانه و رؤیایی را با فقط تو حس می کنم

و اگر غروری در من هست غرور عشق به توست

گاهی با خود می‌اندیشم که نکند حتی ذره‌ای از وجودم یا سلولی از قلبم یا یک نفس از عمرم

 بدون عشق تو بگذرد و من شرمنده عشق شوم و حتی نگران می‌شوم و چشمانم بر آن

لحظه هولناک می‌گرید.

می‌دانی محبوب من؟ دلم می‌خواهد که در عشق تو چنان باشم که داستان‌های عاشقانه

شرمنده باشند و بلندای عشق تو در جانم بر اوج آسمان نیز فخر فروشد  و می‌خواهم که اگر

هر زندگی باید به رنگی باشد، رنگ من، عشق تو باشد و اگر هر جانی را باید عطری باشد، جان

 من فقط بوی محبت تو را دهد. 

شاهد نیکو خصال خورشید وش من! زیر باران که راه می‌روم آن چنان که رسم مردمان روزگار

 است طراوت عشق تو را به باران مانند می‌کنم ولی زود از گفتار خود شرمم می‌آید و با خود

می‌گویم کدام باران می‌تواند نماینده طروات و شادابی عشق به تو باشد؟ اگر قیاسی شاید و

باید، باران را بایست با عشق سنجید. و اگر در شبی صاف، ستاره‌های آسمان را می‌نگرم و دل

 به خیال عشق می‌سپارم، رؤیاهای کودکانه‌ام مرا به دنبال یافتن آن ستاره پرنوری که تو را

می‌ماند، ترغیب می‌کند اما عشق مواج و خروشان کجا و سوسوی ستاره‌ای در آسمان هر

 چقدر هم که زیبا باشد کجا؟  

من را برای عشق به تو و ماندگاری بر آن و فرونی آن در هر لحظه و زمانی، هزار هزار دلیل

 است  و از آن میان یکی آن است که جان و روح و دلم تشنه عشق توست و این آتش درونی

را جز آب گوارای عشق تو درمانی نیست. 

تا ابد در جان شیفته و مشتاق من خواهی ماند و ترانه‌های جان من همگی نغمه‌های عشق

 توست. 

ماه من تو مرا داری و من هر شب و روز آرزویم همه خوشبختی توست 

وقتی تو نیستی، چه انتظاری از جان هست؟ وقتی تو نیستی، از هستی عاشق چه می‌ماند؟

 بی تو چگونه آهنگ فرسودن جان را کند کنم و درد فراق را درمان؟ بسیار بوده است که من

 هجران را با خیال روی تو درمان کرده ام ولی تا کجا می شود چنین کرد؟ چگونه قلب عاشق

 را می توان با خیال روی یار آرام نگه داشت؟ نفسی را که از هجر یار به شماره می‌افتد با چه

دارو و درمانی می‌شود دوباره بازگرداند؟

من بی تو فقط تکرار مداوم دیروزم. دل مرده و کهنه تر از هر روز دیگر. بی تو سراپا غم هستم.

 پر از اندوه. انباشته از درد. یک تکه چوب خشک بی ثمر. یک برگ که زیر پای عابران بی تفاوت

 خرد می شود. یک ذره غبار که با هر بادی جا به جا می شود.

بی تو نه شاپرک زیباست نه پرستوها خبری برای گفتن دارند. وقتی نیستی، نه باران را صفایی

 است نه آسمان را. وقتی نباشی شادی نیز غمگین است و آسایش، دردناک.  بی تو گل

هست اما گل نیست، دل می‌تپد اما دردمندانه و بی قرار. بی تو پرنده خیال آن قدر خود را به

قفس تنگ اندیشه می‌کوبد که زخمی و بال شکسته، جان دادن آغاز می‌کند. بی تو همه چیز

تاریک تر از زندان سکندر است. تو که نباشی زندگان هستند اما زندگی نیست. بی تو همه چیز

 منجمد می‌شود حتی زمان هم می‌میرد. شعرها و ترانه‌ها بی تو بر لب‌ها می‌خشکد و لب‌ها

دیگر حرفی برای گفتن ندارند و حرف‌ها معنایی ندارند و معانی خود را به ریشخند می‌گیرند.

همیشه به من گرمای عشق نثار کن که عاشق دلباخته‌ی بی قرار و مشتاقت، جانش رهین

مهر توست و بی عشق تو زمستانی‌تر از باغ سرما زده خشکی خواهد بود که امیدی به آبادی

 ندارد  و آواره‌تر از بادی که  هیچ سرزمینی او را قرار نخواهد بود.

همیشه به من گرمای عشق نثار کن که بی تو وعشق تو می‌میرم.

مـــهربــــانـــــم..ای خـــــــوب

یاد قلبت باشد..یک نفر هست که اینجا بین آدم هایی که همه سرد و غریبند با تو تک و تنها

به تو می اندیشد و کمی دلش از دوری تو دلگیر است

مـــهربــــانـــــم..ای خـــــــوب

یاد قلبت باشد..یک نفر هست که چشمش به رهت دوخته بر در مانده و شب و روز دعایش

اینست:زیر این سقف بلند هر کجایی هستی به سلامت باشی و دلت همواره محو شادی

و تبسم باشد

مـــهربــــانـــــم..ای خـــــــوب

یاد قلبت باشد یک نفر هست که دنیایش را همه هستی و رویایش را به شکوفایی احساس

تو پیوند زده و دلش میخواهد لحظه ها را با تو به خدا بسپارد

مـــهربــــانـــــم..ای یــــــار

یاد قلبت باشد یک نفر هست که با تو به خداوند جهان نزدیک است و به یادت هر صبح گونه

سبز اقاقی ها را از ته قلب و دلش می بوسد...

پ.ن: وبلاگ فریاد عشق یک ساله شد.از تمامی دوستان خویم که توی این یک سال همراهم

بودن ممنونم..امیدوارم منو تنها نزارین..

تلاش بیهوده ایست تو را از خود داشتن

تلاشی بیهوده....

مثل دست و پا زدن در مرداب

مثل بیداری بعد از مرگ

تلاشی بیهوده مثل روبوسی ماه با خورشید

مثل فشردن دستهای روشنایی

من در نهایت حوصله نشسته ام تا تو به خود آیی و مرا طلب کنی

جستجو کن مرا که من در یک قدمی تو ایستاده ام

نگاه کن..از ورای نیستی تا نبض هستی در کنار تو ایستاده ام

از آن سوی سرزمین نامعلوم تا این سوی دشت آشکار درکنار تو ایستاده ام

به کجا می روی که در انتهای راه کسی جز من در انتظارت نیست

سبز و سرشار در کنار تو ایستاده ام و سایه ای نیستم از خاطری دور

تمام شب در انتظار طلوع خورشید ذرات تاریکی را شمردم

تا به من بگوید با عشق تو چه باید کرد و بهای با تو بودن چیست

که دل بریدن جواب حل این معما نمی باشد

و از خود گذشتن اتفاق دیرینه ایست

تلاش بیهوده ایست تو را از خود داشتن....

کوله بار عشق تو را من میگذارم بر زمین

بار عشق تو بر دوش کشیدن سنگین است.جان فرساست

در زیر این کوله بار سنگین شکسته ام.خسته ام

و خستگی روحم از صبوری عشقم بزرگتر است

عشق تو گردبادیست .من تکیه بر باد داده ام....

 در گلویم آنچنان بغضی نشسته که هیچ گریه ای از سر بازش نمیکند

روبروی دری گشوده به ناکجایی نشسته ام.....

تمام زندگیم چون آینه ای در دستم میشکند

و این گونه است که زندگی میگذرد

در هر گذری چاهی در کمین و بدنبال آن افتادنی سنگین

چگونه زیستم این همه درد را

و چگونه بر دوش کشیدم بار سنگین تحمل را

عشق تو گردبادیست. من تکیه بر باد داده ام....

من به استواری یک کوه اما شکستنی همچون بغض

من تابش خورشید گرفتار نفس ظلمت

من به پهنای آسمان اما در تنگی یک قفس

من در سنگینی یک فاجعه اما سبکبال چون لبخند

حس سبز جوانی در برگریز خزان.......

عشق تو گردبادیست. من تکیه بر باد داده ام....

گاه از پشت نفسهای اژدهای وحشت از بطن نا سرانجامی می وزد

عشق تو گردبادیست. من تکیه بر باد داده ام....

نبودنت بهترین بهانه است برای اشک ریختن ...

ولی کاش بودی تا اشکهایم از شوق دیدارت سرازیر میشد ...

کاش بودی و دستهای مهربانت مرهم همه دلتنگیها و نبودنهایت میشد ...

کاش بودی تا سر به روی شانه های مهربانت می گذاشتم

و دردهایم را به گوش تو میرساندم... بدون تو عاشقی برایم عذاب است

میدانم که نمیدانی بعد از تو دیگر قلبی برای عاشق شدن ندارم...

کاش میدانستی که چقدر دوستت دارم و بیش از عشق بر تو عاشقم...

میدانی که اگر از کنارم بروی لحظه های زندگی برایم پر از درد و عذاب میشود

 میدانم که نمیدانی بدون تو دیگربهانه ای نیست برای ادامه ی زندگی جزانتظار آمدنت ...

انتـــــــــــــــــــــــــــــظار ...

شش حرف و چهار نقطه ! کلمه کوتاهيه . اما معنيش رو شايد سالها طول بکشه تا بفهمي !

تو اين کلمه کوچیک ده ها کلمه وجود داره که تجربه کردن هر کدومش دل شير مي خواد!

تنهايي ، چشم براه بودن ، غم ؛غصه ، نا اميدي ، شکنجه رو حي ،دلتنگی ، صبوری ، اشک بیصدا ؛

هق هق شبونه ؛ افسردگي ، پشيموني، بي خبري و دلواپسي و .... !

 براي هر کدوم از اين کلمات چند حرفي که خيلي راحت به زبون مياد

و خيلي راحت روي کاغذ نوشته ميشه بايد زجر و سختي هايي رو تحمل کرد

 تا معاني شون رو فهميد و درست درک شون کرد !!!

متنفرم از هر چیزی که زمان را به یاد من میاورد... و قبل از همه ی اینها متنفرم

 از انتظار ... از انتـــــــــــــــــــــــــــــــظار متــــــنـــــفــــــرم

پ.ن:میخوام نظرتونو راجب قالب جدیدم بدونم.

تمام زندگیم را دلتنگی پر کرده است

دلتنگي از کسي که دوستش داشتم و عميق ترين درد ها و رنجهاي عالم را در رگهايم جاري

کرد..درد هايي که کابوس شبها و حقيقت روزهايم شد٬ دوری از تو حسرتي عميق به قلبم

آويخت و پوست تن کودک عشقم را با تاولهاي دردناک داغ ستم پوشاند

وقتی که نگات می شینه روی دیوار اتاقم

عکس تو توی قاب چوبی دوباره میاد سراغم

یاد اون روزا می افتم با تو بودن زیر بارون

وقتی که شرمنده بودن پیشمون لیلی و مجنون

زیر رعد و برق تقدیر من و تو با هم شکستیم

توی رویاهامون اما هنوزم صاف و یه دستیم

گل سرخی که تو دادی بعد رفتن تو پژمرد

خشکش اینجا روی طاقچست خاطرش هست و خودش مرد

توی میدون زمونه من و تو بازی رو باختیم

تقصیر طالع ما بود سرنوشتو خوب شناختیم

مثل اون کلاغ قصه که نمی رسید به خونه

دوس نداشت که مال هم شیم دست بی رحم زمونه

بی گناهی اما رفتنت چه آتیشی زد به ریشه م

همیشه بهت میگفتم نباشی دیوونه میشم

مخمل خاطره تو توی صندوقچه چوبی

خوابیده مثل یه قصه پر راز و  پر خوبی

تو رو می سپرم به دست صاحب پونه و خورشید

اما افسوس و صد افسوس که تو رو به من نبخشید

امشب سیل غمت دیدگانم را شست

درد روزی که تو رفتی آمد

قلب غمگینم را بار ديگر آزرد

باز برگرد و بيا  تا ببيني چشمم

شده خون از انتظار

انتظاري كه تمامش پوچ است

سالیانست هنوز 

در فراسوی همه پنجره ها

رخ زیبای تو را می جوید

از غمت خواهم مرد  

خوب خاطر داری؟   

که شب رفتن تو  یک کبوتر آمد

روی دستان غریبم نشست

اگه گریه بزاره مینویسم

کدوم لحظه تورو از من جدا کرد

نگو اصلا نفهمیدی نگو نه

تو بودی اونکه دستامو رها کرد

خودت گفتی خداحافظ تموم شد

من و  تو سهممون از عشق این بود؟

خود تو حرمت عشقو شکستی

بریدی آخره قصه همین بود؟

اگه مهلت بدی یادت میارم

روزایی رو که بی تو عین شب بود

تموم سهمت از دنیا عزیزم

بزار یادت بیارم یک وجب بود

بهت دادم تموم آسمونو

خودم ماهت شدم آروم بگیری

حالا ستاره ها دورت نشستن

منو ابری گذاشتی داری میری

بیا برگرد از این بن بست بی عشق

بزار این قصه اینجوری نباشه

آخه بذر جدایی رو چرا تو

چرا دستای تو باید بپاشه

خداحافظ نوشتن کار من نیست

آخه خیلی باهات ناگفته دارم

اگه گریه بزاره می نویسم

اگه مهلت بدی یادت میارم

تو مثل اون کوه بلندی که تو قلبم خونه کردی

واسه ی گفتن حرفات شعرامو بهونه کردی

حالا بی تو من تباهم مثل چشمات بی گناهم

بی تو ای فانوس دریا به خدا خسته ی راهم

صبح و شب به یاد چشمات آرومو قرار ندارم

هرکی بهم می گه کجایی میگم که تو قلب یارم

می دونم یه روز تو میری این دل و تنها میذاری

اگه من تنها بمونم می کنم شیون و زاری

یکی تو کمینه تورو می دزده از این دل

خیلی دورم از تو عشقم انگاری موندم توی گل

پر غصه بود دل من قبل تو مونس شبها

هیچکی این دلو نمی خواست من بودم غریبو تنها

خزون از کنارمون رفت رسیده زمستون از راه

بعد برگ ریز چشاتون حالا دیگه سرد شبها

میدونم دوستم نداری از دستم شدی فراری

بس که من بی شما موندم شدم همرنگ قناری

مرغ عشق بودی گل من مثل یه غروب تنها

همیشه تو فکرتونم تو شب بلند یلدا

میدونم منو ندیدی اما حرفامو شنیدی

فکر کنم تو هم نمونی توی لحظه های فردا

من خیلی از شما دورم چشماتون و من ندیدم

توی این زمستون سرد تاریک شبهای کورم

قسمت میدم به خدا نری از توی دل من

پاتو رو دلم بزاری تک می مونم توی دنیا

بعد اون حضور سبزت رنگ این دلم طلا شد

از همون لحظه که رفتی روحم از تنم جدا شد

اگه عشق تو خاطرت موند واسه من بکن دعایی

تو واسم خیلی عزیزی تو فرشته ی خدایی

چهرتون چه دل فریبه نگاتون چقدر غریبه

صداتون پر از طنینه عشق من فقط همینه

بیا تو زمزمه ی شب درد دل کنیم با خدا

که مارو بهم برسونه توی فردا نه توی رویا

باز که دل تنگ چشاتم منو باز تو دوست نداری

خیلی من عاشقتونم فکرکنم خبر نداری!

  امشب شب تولد توست !

 شبی که ستاره ایی به آسمان زندگیت افزوده می شود ،

 ستاره ایی که می تواند همانند نقطه عطفی در زندگیت بدرخشد و نورانی تر  از

تمامی ستارگان شود

کاش میشد دستانت را بگیرم و با هم به سوی زیبایها پرواز کنیم .

 کاش میشد امشب ، فقط امشب در کنارم بودی و در کنارت بودم تا هر چه خوبی

است نثارت کنم

 هر چه عشق است به پایت بریزم ،

 هر چه غم است از زندگیت پاک کنم و هر چه زشتی است از  روزگارت محو کنم.

امشب تولد توست !

هدیه ات تمامی ستاره های آسمان ،

تمامی گلهای روی زمین ،

آواز هر چه پرنده خوش صداست ،

 تمامی قلبم ،

 همه زوایای روحم و سراپای جان و تنم ،

 کاش که بپذیری عشقم را ، قلبم را و روحم را .

هميشه به قداست چشمان تو ايمان دارم

چه كسي چشم هاي تو را رنگ كرده است؟

از درد بی کسی دارم یواش یواش زار میزنم 

فصل تموم قصه ها اسمتو فریاد میزنم

میخوام بگم دوست دارم ، عاشقتم تا آخرش

رسمش نبود ای بی وفا ، منو کشتی از اولش

هیچی نخواستم غیر تو و دوست داشتننت همین و بس

فکر نمیکردم که بری ، من بمونم تو این قفس

رفتی و من با خاطره ، عطر تن تو زنده ام

رفتی ولی بدون عزیز حقم نبود که بی توام 

تو این قمار بی کسی ، تنها منم بازیگرش

بازیچه دست تو و بازیچه دست همه

تو این قمار بی کسی ، تنها منم بازیگرش

بازیچه دست تو و بازیچه دست همه

يك سلام پررنگ و چند نقطه چين ... به علامت جوابهايي كه هرگز ندادي 

روزگار نفرين به تو كه پر دردي    

 اي روزي كه ميگذري برنميگردي

شبهاروطي ميكني بابي خيالي 

 داري اتيش ميگيري چاره نداري

اه دنيا واسه من مثل نفس شد   

 مرگ وغصه واسه من همه كس شد

روزهارفتن غمهاموندن وعذابش 

   خوبيها رو ميديدم اما سرابش

تا ابد غصه مردن رو مي خوردم  

 غصه خوردم غصه خوردم تاكه مردم

نشنيدم به غير غم حرف وصدايي    

روزگار نفرين به توكه بي وفايي

فكرميكردم همه چي توچنته داري  

 تازه فهميدم كه تو خيلي گدايي

روزگار  ديگه  بريدم  نا  ندارم     

توي قلب هيچ كسي من جا ندارم

نشد از تو روزگار درسي بگيرم    

من ميرم تا توي تنهايي بميرم

تو نگرانم نشو !

همه چیز را یاد گرفته ام !

عقل گويد آگه از هر شرو خيرم 
عشق گويد برتر از اينهاست سيرم 

عقل گويد من به هستي رهنمايم 
عشق گويد نيستي را ره گشايم 

عقل گويد من نگهدار وجودم 
عشق گويد فارغ از بود و نبودم 

عقل گويد من نظام کايناتم 
عشق گويد رسته از قيد جهانم 

عقل گويد پادشاهي پرفتوحم 
عشق گويد من امير قلب و روحم 

عقل   گويد کشف معقولات خوانم  
عشق گويد علم مجهولات دانم 

عقل گويد از خطرها مي رهانم 
عشق گويد در خطر ها من امانم 

عشق اينجا آتش است و عقل دود
عشق كامد مي گريزد عقل زود

عقل در سوداي عشق استاد نيست
عشق كار عقل مادرزاد نيست

عقل گويد عالم و صاحب کمالم 
عشق گويد من به دنبال وصالم

اینجا در قلب من حد و مرزی برای حضور تو نیست

به من نگو که چگونه بی تو زیستن را تمرین کنم

مگر ماهی بیرون از آب می تواند نفس بکشد!؟

مگر می شود هوا را از زندگیم برداری و من زنده بمانم

           بگو معنی تمرین چیست؟

 بریدن از چه چیز را تمرین کنم؟!                             

بریدن از خودم را؟؟؟

مگر همیشه نگفتم که تو هم پاره ای از تن منی......

از من نپرس که اشک هایم را برای چه به پروانه ها هدیه می دهم

همه می دانند که دوری تو روحم را می آزارد.

مرا از من نگیر!

هوای سرد اینجا را دوست ندارم

مرا عاشقانه در آغوش بگیر که سخت تنهایم...

خدا گفت:زمین سردش است

گفتي مي خوام بهت بگم همين روزا مسافرم
«بايد برم» براي تو فقط يه حرف ساده بود
کاشکي مي ديدي قلب من به زير پات افتاده بود
شايد گناه تو نبود، شايد که تقصير منه
شايد که اين عاقبتِ اين جوري عاشق شدنه

سفر هميشه قصه رفتن و دلتنگيه
به من نگو جدايي هم قسمتي از زندگيه
هميشه يک نفر ميره آدم و تنها مي ذاره
ميره يه دنيا خاطره پشت سرش جا مي ذاره
هميشه يک دل غريب يه گوشه تنها مي مونه
يکي مسافر و يکي اين وره دنيا مي مونه

دلم نمياد که بگم به خاطر دلم بمون
اما بدون با رفتنت از تن خستم ميره جون
بمون براي کوچه‌اي که بي تو لبريزه غمه
ابري تر از آسمونش ابراي چشماي منه

بمون واسه خونه‌اي که محتاج عطر تن توست
           بمون واسه پنجره اي که عاشق ديدن توست! 

گفتي برم، گفتم چرا، گفتي پريشوني بسه

گفتي يكي  دلتنگمه، خيلي برام دلواپسه

گفتي برم، گفتم برو اما نگفتم تا ابد

با رفتنت توي چشام اشك جدايي حلقه زد

تنهام، خيالت پيشمه، زخم دل درويشمه

هر جا بسوزم خاطرت، خاكستر آتيشمه

بي شعله مي سوزم ولي اي عشق خاموشم نكن

با من بمون ، با من بمون، هرگز فراموشم نكن

من قلب چاقو خورده ام ، هم زنده ام هم مرده ام

نه هيزمي سوزانده ام، نه آتشي آزرده ام

از استاد ديني پرسيدند عشق چيست؟ گفت:حرام است. از استاد هندسه پرسيدند

 عشق چيست؟ گفت:نقطه اي که حول نقطه ي قلب جوان ميگردد. از استاد تاريخ

 پرسيدن عشق چيست؟ گفت:سقوط سلسله ي قلب جوان.

 . از استاد ادبيات پرسيدند عشق چيست؟

 گفت : محبت الهيات است . از استاد علوم پرسيدند عشق چيست؟ گفت : عشق

تنها عنصري هست که بدون اکسيژن مي سوزد. از استاد رياضي پرسيدند عشق

چيست؟ گفت : عشق تنها عددي هست که پایان ندارد

کاش دلهایی را که به وسعت آسمانهاست با ابرهای نفرت سیاه نمیکردیم. کاش چشمهایی را که

 چون خورشید میدرخشد با نکاههای آلوده تیره و تار نمیکردیم. کاش دنیای پاک و قشنگ کودکی تا ابد

 همراه ما میماند. کاش دستهای نیازی راکه ملتمسانه به سویمان دراز میشود با غرور پس نزنیم. ای

 کاش در پشت انسانیت انسان این همه بی عاطفه گی آشیانه نمیکرد...

اسپانيايي ها ميگن : عشق ساكت است اما اگر حرف بزند از هر صدايي بلندتر است "ايتاليايي ها ميگن: "عشق يعني ترس

 از دست دادن تو !  ايراني ها ميگن : عشق سوء تفاهمي است بين دو احمق كه با يك ببخشيد تمام ميشود ...

نامه ی چارلی چاپلین به دخترش :هیچ وقت چشمانت را برای کسی که معنی نگاهت را نمی فهمد گریان مکن قلبت را خالی

 نگاه دار اگر هم روزی خواستی کسی را در قلبت جای دهی سعی کن که فقط یک نفر باشد و به او بگو که تو را بیشتر از

خودم و کمتر از خدا دوست دارم زیرا که به خدا اعتقاد دارم و به تو نیاز ...

آن زمان که سهراب نوشت:

تا شقایق هست

 زندگی باید کرد،

خبراز دل پر درد گل یاس نداشت

باید اینگونه نوشت

هر گلی هم باشی

چه شقایق چه گل پیچک و یاس

                              زندگی اجبار است

عشق تنها چیزی است که با گمشدن از دست نمی رود.                "ریچارد هس"

این روزها با هرکه دوست میشویم احساس میکنیم آنقدر با هم دوست بوده ایم که دیگر وقت

خیانت است......

****همیشه مهربان بمانید****

كاشكي اون لحظه اخر ، اشكامو تو ديده بودي

كه شايد دلت مي سوخت و حالا تو نرفته بودي

حالا بي تو پر دردم ، پر ترديدم و وحشت 

بي تو بودن خيلي تلخه ، مثل  مرگه توي غربت

همه شبهاي بي تو ، اشك حسرت تو چشامه

من كه باورم نميشه ، شايدم خوابي باهامه !

ميدونم بر نميگردي، مي دونم دوستم نداري

تو هميشه دوري از من ، من خزونم ، تو بهاري

كاشكي هر لحظه كه نيستي ،ببيني چقدر ضعيفم

كه شاید دلت بسوزه ، واسه اين قلب نحيفم

بي تو بدون مثل مرگه ،مثل مردن توي خوابه

عزيزم، تنهايی سخته ،مثل عشق بي جوابه

اما تو رفتي و حالا ، ديگه هيچكي رو ندارم

مثل ابراي بهاري، شب و روز دارم مي بارم

مي دونم عشقت بزرگه ، حتي از سرم زياده

مي دونم دلم كوچيكه ، طاقت درد و نداره

اما عاشقي همينه ، اولش خبر نميده

واسه مردن پيش چشمات ، اون اجازه نميگيره

رفتي اما تا هميشه ، دل بهونتو مي گيره

بي وفايي اما قلبم ، هميشه واست مي ميره

به من گفتند زندگی شن نیست ماسه است..قصه نیست حماسه است..ولی من پی بردم زندگی ماسه نیست سنگ است.

حماسه نیست جنگ است..زندگی چیست؟؟خون دل خوردن زیر دیوارها و آرزوی مردن....ولی با تمامی اینها باز

زندگی زیباست

قدرش را بدانیم...شاید فردایی نباشد.....

دروغ میگفت...دیگری را دوست میداشت..بارها گفتم: دوستم داری؟ گفت: آری..تا دیری خاموش بودم ولی آخر از پای

شکیب افتادم و گفتم: راست بگو هر چه هست تو را خواهم بخشید..آیا دل به دیگری بسته ای؟ گفت: نه..فریاد زدم بگو

راستش را هر چه هست تو را خواهم بخشید..عاقبت با آرزوی فراوان پیشم آمد و گفت: مرا ببخش.دیگری را دوست دارم..

گفتم حال که تو سالها به من دروغ گفتی اما من به تو دروغ نمیگویم.....تو را خواهم بخشید..

لحظه تلخ رفتنه خدا نگهدار عزیزم

دست خودم نیست به خدا اگه برات اشک میریزم

هر جا باشم عکس چشات مثل یه سایه با منه

سکوت لحظه های من با قصه تو میشکنه

ای که تویی بال و پرم منو ببخش باید برم

شگون نداره تو دیگه گریه نکن پشت سرم

تا وقتی که نفس دارم از تو و عشقت میخونم

فراموشت نمیکنم ای پری مهربونم

هرگز به خوبیای تو من پشت پا نمیزنم

از شهر خاطرات تو محاله من دل بکنم

بدترین شکل دلتنگی برای کسی آنست که در کنارش باشی و بدانی هرگز به او نخواهی رسید..

همیشه افرادی هستند که تو را می آزارند. با این حال همواره به دیگران اعتماد کن. فقط مواظب

 باش به کسی که تو را آزرده دوباره اعتماد نکن

عاشقانه(love)

به دختر گفت اگه یه روزی به قلب احتیاج داشته باشی اولین نفری هستم که میام تا قلبمو با تمام وجودم تقدیمت کنم. دخترلبخندی زد و گفت ممنونم. تا اینکه یه روز اون اتفاق افتاد.حال دختر خوب نبود...نیاز فوری به قلب داشت...از پسر خبری نبود...دختر با خودش می گفت: می دونی که من هیچ وقت نمی ذاشتم تو قلبتو به من بدی و به خاطر من خودتو فدا کنی...ولی این بود همه حرفات؟...حتی برای دیدنم هم نیومدی...شاید من دیگه هیچ وقت زنده نباشم...آرام گریست و دیگر هیچ چیز نفهمید... چشمانش را باز کرد،دکتر بالای سرش بود. به دکتر گفت چه اتفاقی افتاده؟ دکتر گفت نگران نباشید،پیوند قلبتون با موفقیت انجام شده.شما باید استراحت کنید...در ضمن این نامه برای شماست!.. دختر نامه رو برداشت،اثری از اسم روی پاکت دیده نمی شد،بازش کرد ودرون آن چنین نوشته شده بود: سلام عزیزم.الان كه این نامه رو میخونی من در قلب تو زنده ام.از دستم ناراحت نباش كه بهت سر نزدم چون میدونستم اگه بیام هرگز نمیذاری كه قلبمو بهت بدم..پس نیومدم تا بتونم این كارو انجام بدم..امیدوارم عملت موفقیت آمیز باشه ... ! (عاشقتم تا بینهایت) دختر نمی تونست باور کنه...اون این کارو کرده بود...اون قلبشو به دختر داده بود آرام آرام اسم پسر رو صدا کرد و قطره های اشک روی صورتش جاری شد و به خودش گفت کاش حرفشو باور می کردم